សន្លឹក ចង្អុល​ប្រាប់មាតិកា  (លេខសៀវភៅបិដក : 006)

Matika

វិនយបិដក មហាវគ្គ បឋមភាគ 

មហាខន្ធកៈ  ឧបោសថក្ខន្ធកៈ​   ​(ព.. ២៤៩៩)

 

មាតិកា

លេខ​ទំព័រ

សៀវភៅលេខ

ភាគ ទី ១

មហាខន្ធកៈ

 

 

ព្រះសម្ពុទ្ធជាម្ចាស់បានត្រាស់ដឹងជាដម្បូង ទ្រង់រំពឹងបដិច្ចសមុប្បាទធម៌

 006

ពោធិកថា ពុទ្ធឧទានគាថា

 006

អជបាល និគ្រោធកថា

 006

មុជលិន្ទកថា

 006

រាជាយគនកថា រឿងពាណិជ ឈ្មោះ តបុស្ស និង ភល្លិក

១០

 006

ពុទ្ធ បរិវិតក្ក កថា

១៣

 006

ព្រហ្មយាចន​កថា

១៥

 006

ព្រហ្មយាចន​កថា ពាក្យឧបមាដោយវត្ថុ មានផ្កាឧប្បល ជាដើម

១៧

 006

ពុទ្ធបរវិតក្កកថា

១៩

 006

រឿងឧបកាជីវកវត្ថុ

២៣

 006

រឿងបញ្ចវគ្គិយភិក្ខុ

២៥

 006

ធម្មចក្កប្បវគ្គនសូត្រ

២៩

 006

ធម្មចក្កប្បវគ្គនសូត្រ  ញាណមានបីប្រការ

៣១

 006

ពុទ្ធឧទាន ធម្មចក្ខុរបស់ពួក​ព្រះថរៈមាន ​កោណ្ឌញ្ញៈជាដើម

៣៥

 006

អនត្តលក្ខណសូត្រ ​អនត្តកថា

៤១

 006

អនត្តលក្ខណសូត្រ ​អនិច្ចកថា

៤៣

 006

អនត្តលក្ខណសូត្រ  ការដឹង​និង​ការឃើញដោយគួរដល់ពិត

៤៥

 006

រឿងយសកុលបុត្រ

៤៧

 006

រឿងមាតាបិតា របស់យសកុលបុត្រ

៥១

 006

ធម្មចក្ខុគឺសោតាបត្តិមគ្គ របស់បិតា​ នៃយសកុលបុត្រ

៥៣

 006

ការសម្រេចនូវ អរហត្តផល​នៃព្រះយស

៥៥

 006

ធម្មចក្ខុគឺសោតាបត្តិមគ្គ របស់មាតា​និងស្រីបុរាណ ទុតិយិកានៃព្រះយស

៥៧

 006

និយាយអំពីផ្នួសរបស់គ្រហស្ថ ៤​នាក់ជាសំឡាញ់នៃព្រះយស

៦០

 006

រឿងគ្រហស្ថ ប្រមាណ ៩០ នាក់ ជាសំឡាញ់នៃព្រះយស

៦៣

 006

និយាយអំពីព្រះអរហន្ត ៦១ ព្រះអង្គ

៦៥

 006

មារ​កថា

៦៧

 006

ការទ្រង់អនុញ្ញាត​បព្វជ្ជា និង ឧបសម្បទា

៦៩

 006

ពាក្យពោលអំពីការរួចចាក អន្ទាក់មារទាំងឡាយ

៧១

 006

រឿងភទ្ទវគ្គិយកុមារ ជាសំឡាញ់នឹងគ្នា

៧៣

 006

ធម្មចក្ខុគឺសោតាបត្តិមគ្គ នៃភទ្ទវគ្គិយកុមារ ជាសំឡាញ់នឹងគ្នា

៧៥

 006

រឿងជដិល ជាបងប្អូននឹងគ្នា ​បឋមប្បាដិហារ្យ

៧៧

 006

រឿងជដិល ជាបងប្អូននឹងគ្នា ​បាដិហារ្យ ជាគំរប់ ៣​​

៨៣

 006

រឿងជដិល ជាបងប្អូននឹងគ្នា ​បាដិហារ្យ ជាគំរប់ ៤​​

៨៤

 006

រឿងជដិល ជាបងប្អូននឹងគ្នា ​បាដិហារ្យ ជាគំរប់ ៥​​

៨៧

 006

រឿងជដិល ជាបងប្អូននឹងគ្នា និយាយអំពីចីវរបង្សុកូល របស់ព្រះដ៏មាន

ព្រះភាគ

៨៩

 006

រឿងជដិលជាបងប្អូននឹងគ្នា​បាដិហារ្យ មានទ្រង់នាំមកនូវផ្លែព្រីងជាដើម​​

៩១

 006

រឿងជដិលជាបងប្អូននឹងគ្នា​បាដិហារ្យ មានទ្រង់បំបែកឧស ជាដើម

៩៥

 006

រឿងជដិលជាបងប្អូននឹងគ្នា​បាដិហារ្យ មានទ្រង់និម្មិតចង្ក្រាន

៩៧

 006

រឿងជដិលជាបងប្អូននឹងគ្នាបព្វជ្ជានិងឧបសម្បទានៃជដិលទាំងឡាយនោះ

៩៩

 006

បាដិហារ្យចំនួន បីពាន់ប្រាំរយ

១០៣

 006

អាទិត្តបរិយាយសូត្រ

១០៥

 006

ពុទ្ធគុណ កថា​​  ការជួបជុំរបស់ព្រះបាទពិម្ពិសារ

១០៧

 006

ការជួបជុំរបស់ព្រះបាទពិម្ពិសារពាក្យពោលអំពីការលះបង់នូវគ្រឿងយញ្ញ

១០៩

 006

ការជួបជុំរបស់ព្រះបាទពិម្ពិសារ  អនុបុព្វិកថា

១១០

 006

ការជួបជុំរបស់ព្រះបាទពិម្ពិសារ ព្រះដ៏មានព្រះភាគទ្រង់យាងចូលក្រុងរាជគ្រិះ

១១៣

 006

គាថាជាចម្រៀង​របស់ព្រះឥន្ទ្រ

១១៥

 006

រឿងព្រះឥន្ទ្រ

១១៧

 006

ព្រះតម្រេះ របស់ព្រះបាទ  ពិម្ពិសារ ​គារទ្ង់ទទួលនូវអារាម

១១៩

 006

បុព្វជ្ជារបស់ បរិព្វាជក ឈ្មោះ សារីបុត្ត និង មោគ្គល្លាន រឿង អស្សជិត្ថេរ

១២១

 006

បុព្វជ្ជារបស់ បរិព្វាជក ឈ្មោះសារីបុត្ត និងមោគ្គល្លាន ​ពាក្យបរិព្វាជក ឈ្មោះសារីបុត្ត

១២៥

 006

បុព្វជ្ជារបស់ បរិព្វាជក ឈ្មោះសារីបុត្ត និងមោគ្គល្លាន ធម្មចក្ខុរបស់ មោគ្គល្លាន

១២៧

 006

បុព្វជ្ជារបស់ បរិព្វាជក ឈ្មោះ សារីបុត្ត និង មោគ្គល្លាន រឿង​​បរិវាររបស់លោកនោះ

១២៩

 006

បុព្វជ្ជារបស់ ព្រះសារីបុត្ត និង ព្រះមោគ្គល្លាន

១៣១

 006

ពាក្យចោទ ដោយគាថា

១៣៣

 006

និទានដោយ ឧបជ្ឈាយវគ្គ

១៣៥

 006

វគ្គដែលកូនសិស្សត្រូវធ្វើដល់ឧបជ្ឈាយ៍

១៣៩

 006

ឧបជ្ឈាយវគ្គ

១៤០

 006

សិទ្ធិវិហារិកវគ្គ

១៥១

 006

បណាមកថា

១៦១

 006

ការសូមឲ្យឧបជ្ឈាយ៍ អត់ទោស

១៦៣

 006

សិទ្ធិវិហារិក​ប្រកបដោយអង្គ ៥ យ៉ាងគួរឲ្យឧបជ្ឈាយ៍បណ្តេញចេញ

រឿងព្រាហ្មណ៍ម្នាក់

១៦៥

 006

១៦៧

 006

ឧបសម្បទាដោយញត្តិចតុត្តកម្មវាចា

១៦៩

 006

រឿងភិក្ខុមួយរូប

១៧០

 006

រឿងព្រាហ្មណ៍ម្នាក់

១៧៣

 006

ការប្រាប់និស្ស័យ ៤ ជាដើម

១៧៥

 006

ឧបជ្ឈាយសិទ្ធិវិហារិកកថា

១៧៧

 006

អាចរិយន្តេវាសិកកថា

១៨៣

 006

អាចរិយវគ្គ

១៨៥

 006

អន្តេវាសិកវគ្គ

១៩៧

 006

បណាមកថា

២០៧

 006

អន្តេវាសិក​ប្រកបដោយអង្គ ៥ យ៉ាង ​គួរឲ្យអាចារ្យបណ្តេញចេញ

២០៩

 006

អាចរិយន្តេវាសិកកថា

២១១

 006

ការរម្ងាប់​និស្ស័យ​បាកឧបជ្ឈាយ៍ និង​អាចារ្យ

២១៣

 006

ឧបសម្បាទេគព្វបញ្ចកៈ​១៦​ដង

២១៥

 006

ឧបសម្បាទេគព្វបញ្ចកៈ​១៦​ដង

២២៣

 006

តិត្ថិយបរិវាសកថា

២៣០

 006

ពាក្យពោលអំពីបុគ្គលដែលធ្លាប់ តិរ្ថិយ ដទៃ មិនញាំងព្រះសង្ឃឲ្យត្រេកអរ

២៣៥

 006

ពាក្យពោលអំពីបុគ្គលដែលធ្លាប់ តិរ្ថិយ ដទៃ ញាំងព្រះសង្ឃឲ្យត្រេកអរ

២៣៧

 006

អន្តរាយិកធម្មកថា អាពាធ ៥ យ៉ាង

២៣៩

 006

អន្តរាយិកធម្មកថា បព្វជ្ជា នៃ រាជអាមាត្យ

២៤៥

 006

ចោររាជការ​កត់ឈ្មោះទុកក្នុង​បញ្ជី

២៤៩

 006

អភយូវាភាណវារ ​ពួកមនុស្សដែលគេបៀតបៀន ឲ្យមានស្លាកស្នាមជាដើម

២៥១

 006

អភយូវាភាណវារ ភណ្ឌុកម្ម

២៥៣

 006

អភយូវាភាណវារ  រឿងទារកមានពួក ១៧

២៥៥

 006

រឿងត្រកូលធ្វើមរណកាលដោយ អហិវាតករោគ

២៥៩

 006

ភិក្ខុ ១ រូប   មិនត្រូវឲ្យសាមណេពីររូបបម្រើ

២៦០

 006

ព្រះដ៏មានប្រភាគទ្រង់ពុទ្ធដំណើរ ជៀសចេញទៅកាន់ ទក្ខិណាគិរីជនបទ

២៦៣

 006

អភយុវរភាណវារៈអង្ក (៥) នៃពួកភិក្ខុដែលគួរនៅបានមិនបាច់មាននិស្ស័យ

២៦៥

 006

រាហុលសាមណេរប្បព្វជា្ជ

២៧០

 006

ព្រះបាទសុទ្ធោទន សក្យរាជ និយាយអំពីបុគ្កលដែលមានមាតាបិតា មិនអនុញ្ញាត

២៧៣

 006

សិក្ខាបទ ១០ របស់ពួកសាមណេរ

២៧៧

 006

រឿងទណ្ឌកម្ម ពួកសាមណេរ

២៧៩

 006

នាសនង្គ ១០  របស់ពួកសាមណេរ

២៨០

 006

មនុស្សខ្ទើយ

២៨៣

 006

មនុស្សលួចសំវាស  មនុស្សចូលពួកតិរ្ថិយ

២៨៥

 006

រឿង​នាគ

២៨៧

 006

មនុស្សដែលសម្លាប់មាតា មិនត្រូវឲ្យ​ឧបសម្បទា

២៨៩

 006

មនុស្សដែលសម្លាប់ព្រះអរហន្ត សង្ឃមិនត្រូវឲ្យ​ឧបសម្បទា

២៩១

 006

មនុស្សឧភតោព្យញ្ជនក (មនុស្សមានភេទពីរ) សង្ឃមិនត្រូវឲ្យ​ឧបសម្បទា

២៩៣

 006

ពួកសាមណេរដែលគ្មានឧបជ្ឈាជាដើម សង្ឃមិនត្រូវឲ្យ​ឧបសម្បទា

២៩៥

 006

មនុស្សគ្មានបាត្រ ចីវរ សង្ឃមិនត្រូវឲ្យ​ឧបសម្បទា

២៩៧

 006

ពួកមនុស្សមានដាច់ដៃជាដើម ភិក្ខុមិនត្រូវឲ្យ​ បព្វជ្ជា

២៩៩

 006

និស្សយវិធី

៣០០

 006

កុមារ កស្សប មានអាយុ ២០​ឆ្នាំដោយរាប់យកឆ្នាំនៅក្នុងគភ៌ផងបានឧបសម្បទា

៣០៥

 006

ការសន្មតិនូវភិក្ខុអ្នកប្រៀនប្រដៅ​ ឧបសម្បទា បេក្ខៈ

៣០៧

 006

ឧបសម្បទា ដោយញត្តិចតុត្ថកម្ម

៣១១

 006

និស្ស័យ (បច្ច័យជាគ្រឿងអាស្រ័យរបស់បព្វជិត) ​៤ យ៉ាង

៣១៥

 006

អករណីកិច្ច​ (កិច្ចដែលបព្វជិតមិនត្រូវធ្វើ ) ៤ យ៉ាង

៣១៧

 006

រឿងភិក្ខុត្រូវសង្ឃលើកវត្ត  ព្រោះមិនឃើញអាបត្តិជាដើម

៣១៩

 006

ឧទ្ទានគាថា

៣២៥

 006

ឧបោសថក្ខន្ធក

 

 006

ការស្តាប់ធម៌

៣៣៧

 006

ការសំដែង​បាតិមោក្ខ

៣៣៩

 006

និទានុទ្ទេសវិភង្គ

៣៤១

 006

ការសំដែង​បាតិមោក្ខ ក្នុងថ្ងៃឧបោសថ

៣៤៥

 006

រៀងមហាកប្បិន

៣៤៧

 006

ការសន្មតិសីមា

៣៤៩

 006

នទីបារសីមា  ការសន្មតិនូវរោង ឧបោសថ

៣៥១

 006

រោង ឧបោសថ តូចពេក

៣៥៣

 006

អាវាសច្រើនមានសីមាស្មើគ្នា   គឺមានសីមាតែមួយ

៣៥៥

 006

រឿងព្រះមហាកស្សបត្ថេរ ​និង ការសន្មតិនូវ អរិប្បវាស​សីមា

៣៥៧

 006

តិចីវរាវិប្បវាស សីមា

៣៥៩

 006

ការសូត្រពី តិចីវរាវិប្បវាស សីមា

៣៦១

 006

ការទំលាយសីមា និង សិមន្តរិក (ទីឧបចារៈ នៃសីមា)

៣៦៣

 006

ឧបោសថមានពីរ  (បាតុទ្ទសិឧបោសថ ១  បណ្ណរសិឧបោសថ ១)

៣៦៥

 006

ការសំដែងបាតិមោក្ខ​មាន៥យ៉ាង

៣៦៧

 006

ការសន្មតិខ្លួន   ការសន្មតិភិក្ខុដទៃ

៣៦៩

 006

ការធ្វើនូវកម្មមិនមែនជាធម៌ជាដើម

៣៧៣

 006

បាតិមោក្ខ មានព្រះថេរជាតិ

៣៧៥

 006

ភិក្ខុច្រើនរូបល្ងង់ មិនឆ្លាស

៣៧៧

 006

ការទ្រង់អនុញ្ញាតឲ្យភិក្ខុរៀនរាប់​បក្ខ

៣៧៩

 006

ត្រូវភិក្ខុចោលរោង ឧបោសថ

៣៨០

 006

ការអុជប្រទិបក្នុងរោងឧបោសថ

៣៨៣

 006

ពួកភិក្ខុល្ងង់មិនឆ្លាស មានដំណើរទៅកាន់ទិស

៣៨៤

 006

ការនាំមកនូវបារិសុទ្ធិនៃភិក្ខុឈឺ

៣៨៧

 006

ការនាំមកនូវឆន្ទៈ នៃភិក្ខុឈឺ

៣៩១

 006

និយាយអំពីពួកជនមានញាតិជាដើម ចាប់ភិក្ខុ

៣៩៥

 006

ភិក្ខុឆ្កួតមានពីរយ៉ាង  ការសន្មតិនូវភិក្ខុឆ្កួត

៣៩៧

 006

ការសំដែងនូវបាតិមោក្ខ បារិសុទ្ធិឧបោសថ

៣៩៩

 006

អធិដ្ឋាន ឧបោសថ ការសំដែង អាបត្តិ

៤០៣

 006

ភិក្ខុអ្នករលឹកឃើញអាបត្តិ  ភិក្ខុអ្នក មានសេចក្តីសង្ស័យក្នុង អាបត្តិ

៤០៥

 006

សង្ឃត្រូវ សភាតាបត្តិ

៤០៩

 006

ការធ្វើឧបោសថ មិនត្រូវអាបត្តិ មាន​១៥ យ៉ាង

៤១០

 006

ភិក្ខុមានសេចក្តីសំគាល់ក្នុងកម្ម ជាបក្ខពួក ជាព្រមព្រៀងគ្នា មាន​១៥ យ៉ាង

៤១៩

 006

ការធ្វើឧបោសថ ប្រកបដោយសេចក្តីសង្ស័យ មាន​១៥ យ៉ាង

៤២១

 006

ការធ្វើឧបោសថ ដោយសេចក្តី រង្គៀស មាន​១៥ យ៉ាង

៤២៣

 006

ការធ្វើឧបោសថ  ដោយមានបំណងនឹងបំបែកសង្ឃ   មាន​១៥ យ៉ាង

៤២៥

 006

ការធ្វើឧបោសថ  ផ្សេងគ្នា  (ដោយអំណាច )នៃថ្ងៃឧបោសថ

៤២៧

 006

ការធ្វើឧបោសថ  ដោយ បំណងនឹងបំបែកសង្ឃ   

៤២៩

 006

ភិក្ខុមានសំវាស ផ្សេងគ្នា និង ភិក្ខុមានសំវាស​ស្មើគ្នា

៤៣៣

 006

ក្នុងឧបោសថ ថ្ងៃនោះ ភិក្ខុមិនត្រូវចែញពីអាវាស ដែលមានភិក្ខុ

៤៣៥

 006

ភិក្ខុមិនត្រូវសំដែង​បាតិនោក្ខដល់ភិក្ខុនី បរិសទ្យដែលអង្គុយ​(ជាប់ហត្តបាស)

៤៣៩

 006

ឧទ្ទានគាថា

៤៤១

  006